( مسأله 1453 ) كسى كه اطمينان دارد كه اگر سوره را شروع كند يا تمام نمايد به ركوع امام مىرسد ، در صورتي كه زياد طول نكشد نكشد بهتر آنست كه سوره را شروع كند ، يا اگر شروع كرده ، تمام نمايد ، واگر زياد طول بكشد ، احتياط واجب آنست كه شروع نكند ، وچنانچه شروع كرده تمام ننمايد . ( مسأله 1454 ) كسى كه يقين دارد اگر سوره را بخواند به ركوع امام مىرسد چنانچه سوره را بخواند وبه ركوع نرسد جماعتش صحيح است . ( مسأله 1455 ) اگر امام ايستاده باشد ومأموم نداند كه در كدام ركعت است مىتواند اقتدا كند ، ولى بايد حمد وسوره را به قصد قربت بخواند اگر چه بعد بفهمد كه امام در ركعت أول يا دوم بوده . ( مسأله 1456 ) اگر به خيال اين كه امام در ركعت أول يا دوم است ، حمد وسوره نخواند وبعد از ركوع بفهمد كه در ركعت سوم يا چهار بوده نمازش صحيح است ولى اگر پيش از ركوع بفهمد ، بايد حمد وسوره را بخواند واگر وقت ندارد ، فقط حمد را بخواند ودر ركوع خود را به امام برساند . واگر نمىرسد بنابر احتياط واجب قصد انفراد نمايد . ( مسأله 1457 ) اگر به خيال اين كه امام در ركعت سوم يا چهارم است حمد وسوره بخواند وپيش از ركوع يا بعد آن بفهمد كه در ركعت أول يا دوم بوده ، نمازش صحيح است ، واگر در بين حمد وسوره بفهمد ، لازم نيست آنها را تمام كند . ( مسأله 1458 ) اگر موقعى كه مشغول نماز مستحبى است جماعت برپا شود ، چنانچه اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مىرسد مستحب است نماز را رها كند ومشغول نماز جماعت شود بلكه اگر اطمينان نداشته باشد كه به ركعت أول برسد مستحب است به همين دستور رفتار نمايد . ( مسأله 1459 ) اگر موقعى كه مشغول نماز سه ركعتي يا چهار ركعتي است جماعت برپا شود ، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته واطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مىرسد ، مستحب است به نيت نماز مستحبى نماز را دو ركعتي تمام كند وخود را به جماعت برساند .